سلام به همه‌ی بچه‌های کنجکاو!

من صدرا هستم. یه پسر ده‌ساله که توی ذهنش، کلی سوال رنگارنگ و عجیب می‌چرخه! سوال‌هایی که گاهی آنقدر قلقلکم می‌دهند که نمی‌ذارن شب راحت بخوابم.
مثلاً همیشه از خودم می‌پرسم: «اگر گربه‌ها اینقدر باهوشن، پس چرا یه ماشین پرنده برای خودشون نمی‌سازن تا راحت از روی دیوارها پرواز کنن؟» یا «فکر می‌کنید اگه بتونیم یه تیکه از یه ابر رو بچینیم، چه مزه‌ای داره؟»
اما وقتی این سوال‌ها رو از بزرگ‌ترها می‌پرسم، یا فقط بهم می‌خندن یا می‌گن: «عزیزم، بزرگ که بشی خودت می‌فهمی!» ولی من نمی‌خوام صبر کنم تا بزرگ بشم. من می‌خوام الآن جواب رو پیدا کنم!
برای همین همیشه تو کوله‌پشتی‌م، یه ذره‌بین دارم تا رازهای دنیای ریزترها رو ببینم، و یه دفترچه‌ی سوالات برای نوشتن همهٔ سوالات عجیبی که دارم! پدر و مادرم می‌گن من با سؤال‌های عجیبم، حسابی خسته می‌کنمشون!
اما یه روز، یه اتفاقِ واقعاً عجیب و غریب افتاد… اتفاقی که به من یاد داد چطوری خودم، شبیه یه فیلسوف واقعی، جواب سؤال‌هام رو پیدا کنم.
می‌خواهید بدانید چه اتفاقی افتاد؟ پس محکم بشینید و با من همراه بشید…